27 - MEKKE'NİN FETHİ

HAK GELİNCE, BÂTIL GİDER

Peygamber Efendimiz, Beytullahın önünde,

Güler yüz ve vakarla duruyordu o günde.

Müşrikler de, mescid-i harâmda hepsi o gün,

Toplanmış, bekleşirdi huzûrunda Resûl’ün.

Bir endîşe içinde bekliyorlar idi hep.

Ki, onların hakkında nasıl hüküm verecek?

Zîrâ bu zâlim kavim, onlara bir zamanlar,

Yapmışlardı çok ağır işkence ve cefâlar.

Bütün bunlara rağmen, ümitlilerdi yine.

Af olunacakları gelirdi kalplerine.

O Server, karşısında bekleşen insanlara,

Bir müddet, merhametle nazar edip ve sonra,

Buyurdu ki: (Ey Kureyş cemâati, şimdi siz,

Hakkınızda ne hüküm vereceğim dersiniz?)

Dediler: (Yalnız hayır bekliyoruz biz senden.

Zîrâ kerîm kardeşsin, affedersin elbet sen.)

Onlara buyurdu ki o zaman Fahr-i cihân:

(Hakkınızda kararım şudur ki benim şu an,

Ne ki kardeşlerine dediyse Yûsüf Nebî,

Ben de, bugün sizlere söylerim Onun gibi.

Bugün, kusûrlarınız vurulmaz yüzünüze.

Ve benim tarafımdan kınamak olmaz size.

Sizin günâhınızı, af buyursun Rabbimiz.

Gidiniz, bundan sonra siz hür ve serbestsiniz.)

Peygamber-i zîşân’ın bu büyük merhameti,

“Sevgi”ye çevirmişti onlardaki “Nefret”i.

Duyunca bu sözleri Allahın Habîbinden,

O kaskatı kalpleri, yumuşamıştı birden.

Sonra Peygamberimiz, oradan ayrıldılar.

Ve “Safâ tepesi”nin üzerine vardılar.

Müşrikler de, önünde toplandılar nihâyet.

Ve onları, orada, islâma etti dâvet.

Onun bu dâvetini, hepsi kabûl ettiler.

Büyük küçük, yaşlı genç, hep îmâna geldiler.

Yâni Resûlullaha bîat edip topyekün,

Müslümân olmak ile şereflendiler o gün.

Resûlullah, onların, önce erkeklerinden,

Sonra, kadınlarından söz aldı şöyle hemen:

(Allahü teâlâya şirk koşmıyacaksınız.

Ve Onun Resûlüne, tâbi olacaksınız.

Her kadın, iffetini koruyacak muhakkak.

Kız çocuklarını da, öldürmek artık yasak.)

Hattâ Ebû Süfyân’ın hanımı “Hind” de o gün,

Hazır bulunuyordu meclisinde Resûl'ün.

Hepsi îmân edince, evlerine gittiler.

Evlerdeki putları, param parça ettiler.

Çevre kavimlere de, birlikler gönderildi.

Oradaki putlar da, hep yerle bir edildi.

İslâmın gelmesiyle putlar kalktı ortadan.

Nitekim “Hak gelince, bâtıl gider oradan.”