27 - MEKKE'NİN FETHİ

MEDÎNEDEN ÇIKTILAR

“Ebû Süfyân” ayrılıp geldiğinde Mekkeye,

Karar verdi o Server "Mekke’yi fethetme"ye.

Zîrâ ahidlerine sâdık kalmamışlardı.

"Hudeybiye sulhü"ne, ters tavır almışlardı.

Resûlullah, Mekke’nin fethinde çok gizlilik,

Olması husûsunda, gösterirdi titizlik.

Bildirdi bunu yalnız, hazreti “Ebû Bekr”e.

Ve eshâbtan birkaç da ileri gelenlere.

Sonra emir verdi ki eshâb-ı kirâmına:

(Başlasın her müslümân sefer hazırlığına.)

Ne yöne olacağı hakkında ise fakat,

Sahâbeden kimseye vermedi hiç mâlûmât.

Civârdaki müslümân kabîleleri de hem,

Sefere katılmaya çağırdı Fahr-i âlem.

Eslem, Eşce, Cüheyme, Husayn, Gıfâr, Müzeyne,

Adlı kabîlelerin haber saldı hepsine:

(Allaha îmân eden bilcümle müslümânlar,

Ramazânın başında, Medînede olsunlar!)

Ve bir tedbîr olarak yine Fahr-i kâinât,

“Ömer ibnil Hattâb”a verdi ki bir tâlîmât:

(Mekkeye giden yollar, dört cihetten tutulsun.

Bütün yol başlarında, nöbetçiler bulunsun.

Bu günlerde Mekkeye gidecek kimseleri,

Tutup o nöbetçiler, çevirsinler hep geri.)

Bu gizlilik işine öyle çok ehemmiyyet,

Verdi ki, kendisi de duâ etti nihâyet:

(Yâ ilâhî, Mekkeye biz varıncaya kadar,

Kureyşliler, bizlerden olmasınlar haberdâr.

Birden bire olalım hemen yakınlarında.

Onlar bizi görünce, şaşırsınlar ânında.)

Hattâ “Bizans üstüne” sefer intibâını,

Vermek için, ayırıp bir kısım eshâbını,

Gönderdi kuzeydeki İzâm vâdilerine.

Ki, düşmanlar sansın ki, sefer "Bizans" üstüne.

Çevre kabîlelerden gelenlerle berâber,

“Oniki bin” olmuştu o zaman mücâhidler.

“Zübeyr ibni Avvâm”ı, o Server, bir birlikle,

“Keşif kolu” olarak gönderdi ileriye.

Velhâsıl gönülleri Allah ve Resûlünün,

Aşkıyle dolu olan bu mücâhidler, o gün,

“Oniki bin” kişilik muazzam ordu ile,

Çıktılar Medîneden Allahın adı ile.

Başlarında, Allahın Sevgili Peygamberi,

"Tekbîr" sedâlarıyle yürüdüler ileri.

Bundan sekiz yıl önce çıkmışlardı Mekke’den.

Fethe gidiyorlardı o yurdu kan dökmeden.

Bir puthâne hâline getirilen Kâbeyi,

Temizliyeceklerdi putlardan gâyet iyi.

O inâtçı ve zâlim müşrikleri, nihâyet,

Îmân ve hidâyete edeceklerdi dâvet.

Düşmemeleri için Cehennem ateşine,

Örnek olacaklardı Kureyş müşriklerine.