27 - MEKKE'NİN FETHİ

KUREYŞ AHDİ BOZDU

Hudeybiye sulhünün şöyleydi bir maddesi:

O havâlîde olan her Arap kabîlesi,

Ya “Muhammedîler”in olacaktı yanında,

Ya da olacaklardı “Kureyş”in saflarında.

İşbu kabîlelerden “Huzâa” kabîlesi,

Müslümânlardan yana olmuşlardı cümlesi.

Lâkin “Benî Bekr” ise, Kureyş müşriklerinin,

Yanında bulunmayı gördüler daha emîn.

Zâten bu kabîleler, düşmandı birbirine.

Sık sık saldırıyordu birisi diğerine.

Velâkin Hudeybiye sulhüne göre bunlar,

İki sene müddetle, harp etmeden durdular.

Fakat “Benî Bekir”den birisi, en nihâyet,

Şiir yazıp, Resûl’e eylemişti hakâret.

“Huzâa”dan bir genç de, dayanamayıp buna,

O kimseye vurarak, boyadı onu kana.

“Bekr oğulları” ise, bilerek bunu fırsat,

Saldırıya geçtiler “Huzâa”ya o sâat.

Kureyş müşrikleri de, hem çok silâh vererek,

Hem onlara gizlice, adamlar göndererek,

Bu saldırı işine yardım eylemişlerdi.

Ve yirmiden ziyâde mü’min öldürmüşlerdi.

Bu gece baskınında, bâzısı Huzâadan,

Yardım istemişlerdi, mânen Resûlullah’tan.

O anda Resûlullah, hazreti Meymûne’nin,

Evindeydi ve o an, kalkmıştı abdest için.

Allahın izni ile o Server-i kâinât,

Duydu ki, müslümânlar istiyor ondan imdât.

“Lebbeyk! Lebbeyk!” buyurdu o çağrıya cevâben.

Meymûne vâlidemiz işitip sordu hemen.

Dedi: (Yâ Resûlallah, merak ettim bendeniz.

Yanımızda kimse yok, kime Lebbeyk dediniz?)

Peygamber-i zîşân da buyurdu ki cevâben:

(Huzâa mü’minleri yardım istedi benden.)

Velhâsıl Kureyşliler, Hudeybiye sulhünün,

Maddesine aykırı davranmışlardı o gün.

Huzâa’dan bir heyet, Medîneye geldiler.

Peygamber-i zîşâna, bunu haber verdiler.

Peygamber Efendimiz, üzülüp buna hemen,

Gelen müslümânlara buyurdu ki cevâben:

(Yardımda bulunmazsam Huzâa’ya, Vallahi,

Hiç yardım olunmasın o zaman bana dahî.)

Daha sonra bir mektup yazdırdı ki Kureyşe:

(Siz neden karıştınız böyle kötü bir işe?

Siz, Bekr oğullarına yardımda bulunarak,

Adam öldürmüşsünüz, gece baskın yaparak.

Onlarla ittifaktan, ya vaz geçeceksiniz,

Yâhut ölenler için, diyet vereceksiniz.

Bunlardan birisini eğer ki tam olarak,

Yapmazsanız, sizinle harp ederim muhakkak.)

Lâkin Kureyş, reddedip Onun bu teklîfini,

Harbe tahrîk ettiler, Allahın Habîbini.