ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBER EFENDİMİZİN HAYATI - 2

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

22 - HUDEYBİYE SULHNÂMESİ

PEKİ, ÖYLE YAZ!

 

Kureyş elçileriyle konuşma yapılmıştı.

Andlaşma maddeleri, kararlaştırılmıştı.

 

"Aliyyül Mürtezâ"ya emretti Fahr-i âlem.

Getirdi yazmak için, o da kâğıt ve kalem.

 

Emretti Resûlullah, hem hazreti Alî'ye:

(Andlaşmanın başına, bir Besmele yaz!) diye.

 

Ve lâkin "Süheyl" buna, hemen etti îtirâz.

Dedi ki: ("Bi ismike allahümme" diye yaz.

 

Zîrâ "Rahmân" ve "Rahîm", nedir, bilmiyorum ben.

Yoksa, bu andlaşmayı imzalamam katiyyen.)

 

O Server kabûl edip, (Peki, olur!) buyurdu.

Zîrâ bu andlaşmada faydalar görüyordu.

 

Buyurdu: (Dediğini yaz Süheyl'in yâ Alî!

Zîrâ güzel kelâmdır, onun dediği dahî.)

 

Peygamber Efendimiz, hem "hazreti Alî"ye,

Sonra emir buyurdu, "Şu  şekilde yaz!" diye:

 

(Bunlar Resûlullahın, "Süheyl bin Amr"la, bir bir,

Üstünde, anlaşmaya vardığı maddelerdir.)

 

Tam yazacak idi ki bunu hazreti Alî,

"Süheyl" elini tutup, bir daha oldu mâni.

 

Resûlullaha dönüp, dedi: (Öyle yazmasın!

Söyle, "Abdullah oğlu Muhammed" diye yazsın.

 

Zîrâ senin, "Allahın Resûlü" olduğunu,

Biz kabûl etmiyoruz, o nasıl yazar bunu?

 

Zâten kabûl etseydik, gelmezdik sana karşı.

Ve yapmazdık seninle, bunca harp ve savaşı.)

 

Onu da kabûl edip, buyurdu ki o Server:

(Vallahi siz ne kadar reddetseniz de eğer,

 

Ben yine, hiç şüphesiz Resûlullahım bizzât.

Onu öyle yazmakla, değişmez ki hakîkat.)

 

Ve hazreti Alîye buyurdu ki: (Onu sil!

"Muhammed bin Abdullah" diye yaz, mühim değil.)

 

Lâkin eshâb-ı kirâm, "Resûlullah" lâfzının,

Silinmesine karşı, hiç elde olmaksızın,

 

Üzülüp, hiçbirisi olmadı buna râzı.

Ve hepsinin bu işe, oldu hep îtirâzı.

 

Ve herşeyi unutup, dediler: (Hayır, olmaz!

Ya Alî, sen oraya yine "Resûlullah" yaz.

 

Müşriklerin dediği olursa bunda eğer,

Onlarla aramızı, ancak "Kılıç" halleder.)

 

Peygamber Efendimiz, sahâbe-i güzînin,

İş bu gayretlerine, memnûn oldu ve lâkin,

 

Sükût etmelerini işâret eylediler.

Ve hazreti Alîye, (Sen onu sil) dediler.

 

O dedi: (Fedâ olsun sana canım, herşeyim.

Lâkin onu silmeye, varmıyor ki hiç elim.)

 

Peygamber Efendimiz, buyurdular ki ona:

(O kelime hangisi, sen göster onu bana.)

 

O da, o kelimeyi gösterince, bu sefer,

Mübârek parmağıyle, sildi onu o Server.

 

Ve yine emrederek hem hazreti Alîye,

Yazdırdı, (Abdullahın oğlu Muhammed) diye.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan