22 - HUDEYBİYE SULHNÂMESİ

BİZ CENK İÇİN GELMEDİK

Peygamber Efendimiz, eshâbiyle berâber,

Mekkenin hudûduna gelip mola verdiler.

O hudûdun dışında, kurdurdu çadırları.

Lâkin hudut içinde, kıldırdı namâzları.

Kuraklıktan "Su" yoktu kuyuların birinde.

Yalnız Resûlullahın su vardı ibriğinde.

Bunu, Resûlullaha gelip arzeylediler.

(Yanımızda hiç su yok, biz mahvolduk) dediler.

Buyurdu: (Bulunduğum müddetçe ben sizinle,

Aslâ mahvolmazsınız, Allahın izni ile.)

Ve elini, ibriğin üzerine koyarak,

Sonra, "Besmele" ile yukarı kaldırarak,

Eshâbına, (Alınız!) diye buyurduğu an,

"Su" akmaya başladı parmak aralarından.

Kana kana su içip, abdestleri aldılar.

Ve bütün kırbaları, su ile doldurdular.

At ve develeri de, suladılar o ara.

Bakıp gülümsüyordu Resûlullah onlara.

Hazreti Câbir der ki: (Bindörtyüz kişi idik.

Herbirimiz o sudan abdest aldık ve içtik.

Eğer "Yüzbin kişi" de olsa idik hem dahî,

Yine kâfî gelirdi o su bize Vallahi.)

Huzâa kabîlesi vardı ki o zamanlar,

Dost idiler her zaman, müslümânlarla onlar.

O kabîle reisi, "Büdeyl" nâmında bir zât,

Geldi Resûlullahın huzûrlarına bizzât.

Dedi ki: (Kureyşliler, civar kabîlelerden,

Çok asker toplıyarak, bir ordu kurdu hemen.

Şimdi, "Hudeybiye"ye yakın yere geldiler.

Geri dönmemek için, hepsi yemîn ettiler.

Zîrâ Kureyşlilerin yegâne gâyeleri,

Şudur ki, Beytullaha sokmıyalar sizleri.

Aksi halde, sizinle isterler kıtâl yapmak.

Bu husûsta cümlesi, eylediler ittifak.)

Resûlullah buyurdu: (Cenk için gelmedik biz.

Sırf ziyâret etmektir Beytullahı gâyemiz.

Yâni biz cenge değil, geldik "Umre" yapmaya.

Yok aslâ niyetimiz, onlarla savaşmaya.

Onlar istiyorlarsa illâ da cenk etmeyi,

Onlardan daha fazla, biz isteriz bu cengi.

Katledinceye kadar hepsini birer birer,

Savaşırım onlarla, bunu böyle bileler.

Zâten harpler, onları pek fazla yıpratmıştır.

Güçsüz yapıp, bir hayli zaafa uğratmıştır.

Ama istiyorlarsa, Kureyş ile şimdi biz,

Mütâreke müddeti tâyin edebiliriz

Ve o müddet içinde, emniyette olsunlar.

Beni, kabîlelerle başbaşa bıraksınlar.

Ben gâlip gelir isem diğer kabîlelere,

Ve onlar da müslümân olurlarsa bu kere,

Kureyş müşrikleri de isterlerse o zaman,

Hidâyete kavuşup, olurlar hep müslümân.

Ben gâlip gelemezsem, o hâl ve şartta onlar,

Daha kuvvetlenmeye zaman bulmuş olurlar.)