21 - BENÎ KUREYZÂ YEHÛDÎLERİ

ÜÇ KİŞİ ÎMÂN ETTİ

Muhâsara hâlinde devam ediyordu harp.

Kuş uçurtmuyorlardı kaleden şânlı eshâb.

Ve lâkin münâfıklar, o kaleye, bir gece,

Gizliden şu haberi gönderdiler hemence:

Dediler ki: (Sakın hâ, hiç teslim olmayınız!

Harbe devâm edin ki, arkanızda biz varız.

Sizi çıkarırlarsa Medîneden  eğer ki,

Biz dahî sizin ile geliriz elbette ki.

Dayanın biraz daha aslâ teslim olmadan.

Size yardım etmeye biz hazırız her zaman.)

Bu takviye va'dini alınca yehûdîler,

Müdâfâya, azîmle yine devâm ettiler.

Lâkin çok uzayınca muhâsara müddeti,

Tükendi onların da artık mukâvemeti.

Münâfıklardan dahî, bir yardım gelmeyince,

Ümitleri kesilip, korktular binnetîce.

Çâresizlik içinde kalan o yehûdîler,

Hemen Resûlullaha bir elçi gönderdiler.

Elçi huzûra gelip, dedi ki: (Yâ Muhammed!

Nâdiroğullarına gösterdiniz merhamet.

Onlar gibi, bize de bir merhamet gösterin.

Bizleri öldürüp de kanımızı dökmeyin.

Bilcümle mallarımız, bütün silâhlarımız,

Sizin olsun, yeter ki bağışlansın canımız.

Çoluk çocuğu ile birlikte her aile,

Çıkıp gitsin buradan, bir yük de erzâk ile.)

Cevâben buyurdu ki ona Resûl-i ekrem:

(Hayır, bu teklîfini aslâ kabûl edemem.)

Dedi: (Mal götürmekten vazgeçtik öyle ise,

Malsız çıkıp gidelim, müsâde eyle bize.)

Buyurdu: (Hayır aslâ, hiçbir kayıt ve şartsız,

Hükmüme boyun eğip, teslim olacaksınız.)

Elçi, perîşân hâlde oradan ayrılarak,

Gitti yehûdîlere, gâyet üzgün olarak.

Bu haberi işiten o yehûdîler ise,

Düştüler çok büyük bir üzüntü ve yeise.

Liderlerinden olan, "Kâ'b bin Eşref", o ara,

İnsâfa yönelerek şöyle dedi onlara:

(Ey kavmim, benim size üç teklîfim olacak.

Birisini seçmekte, serbestsiniz siz ancak.

Birincisi, geliniz hep müslümân olalım.

Böylece boynumuzu kılıçtan kurtaralım.

Zîrâ biliyoruz ki Hak Peygamberdir o zât.

Kitaplarımızda da okuduk bunu bizzât.

Yine biz, bile bile Peygamber olduğunu,

Yalnız hasedimizden, inkâra kalktık onu.)

Bu kabûl görmeyince, dedi ki: (Öyle ise,

İkinci teklîfimi yapıyorum ben size.

Kılıçları sıyırıp, çıkalım bu kaleden.

Savaşalım onlarla, hiç vakit geçirmeden.)

Dediler: (Cumartesi gecesidir bu gece.

Bu gece çarpışmayız dînimiz gereğince.)

İçlerinden üç kişi, îmâna kavuşarak,

Çıkıp, mücâhidlere katıldılar koşarak.