20 - HENDEK GAZÂSI

CİBRÎL MÜJDE GETİRDİ

Nuaym, "Yehûdîler"e ve "Kureyş"e giderek,

Araya bir tefrika soktu yalan diyerek.

Zîra Resûlullahtan almıştı şöyle izin:

(Harp hîledir, bu yüzden herşey diyebilirsin.)

İlk Benî Kureyzayâ gitti ve dedi ki: (Siz,

Niçin Kureyşlilerden rehin istemezsiniz?

Zîra onlar, bu harpten mağlûb çıkarsa eğer,

Sizi yalnız bırakıp, hep Mekkeye giderler.

Sizin ise, yeriniz yakın müslümânlara.

Gelir ve öldürürler sizleri harpten sonra.)

Yehûdîler, "Nuaym"ın sözünü dinleyince,

Hak verip, teşekkürler ettiler ona nice.

"Nuaym" ise, oradan "Kureyş"e gitti hemen.

Dedi: (Benî Kureyzâ, rehîne ister sizden.

Onları, Muhammede teslim edeceklermiş.

Muhammed de onlara, bâzı şeyler söz vermiş.

Yâni "Benî Kureyzâ" sizlerden ayrılmışlar.

Gidip müslümânlarla anlaşmaya varmışlar.

"Rehîne" isterlerse sizlerden bugün yârın,

Sözlerine inanıp, vermeyin aman sakın!)

Kureyşliler dinleyip, eylediler çok hayret.

Teşekkür eylediler kendisine be gâyet.

Ertesi gün, Kureyşin komutanı, bu kere,

Şöyle haber gönderdi işbu yehûdîlere:

(Zorlaştı bizim için, artık burada durmak.

Zîra hayvanlarımız ölüyor aç olarak.

Siz ve biz, bir hazırlık yapalım da bu gece,

Kuvvetli bir hücûma geçelim berâberce.)

Lâkin "Benî kureyzâ", dediler ki cevâben:

(Biz Cumartesi günü çatışmayız esâsen.

Birlikte savaşmamız için de yine bizzât,

"Rehin" vermelisiniz bizlere bir çok zevât.

Zîra siz, bu savaşta mağlûb olur iseniz,

Bizi yalnız bırakıp, geriye gidersiniz.

"Rehin" bırakırsanız bir kısım insanları,

O zaman gitmezsiniz, bırakıp da onları.)

Kureyş komutanına ulaşınca bu haber,

Düşündü ki: "Nuaym'ın doğruymuş sözü meğer."

Ve haber gönderdi ki onlara çok kızarak:

(Size, tek adam bile vermem rehin olarak.

Yârın harp ederseniz yanımızda, ne âlâ,

Yoksa biz döneceğiz, kalmayız daha fazla.)

Kureyşten bu haberi alınca yehûdîler,

(Nuaym'ın o sözleri doğru imiş) dediler.

Ve gelen haberciye dediler ki: (Söyle git.

Anlaşamıyacağız sizinle hiçbir vakit.)

Böylece "Korku" düştü kâfirlerin kalbine.

O zaman geldi Cibrîl Allahın Habîbine.

Bir müjde getirdi ve dedi: (Yâ Resûlallah!

Kasırga gönderecek küffâra cenâbı Hak.)

O Server çok sevinip, diz üstü oturarak,

Mübârek ellerini ileri uzatarak,

Dedi ki: (Yâ ilâhî, eshâbıma ve bana,

Acıdın, bunun için hamdediyorum sana.)