20 - HENDEK GAZÂSI

YEHÛDÎ OYUNU

Hendek kazılıyordu, durmaksızın gün gece.

Zîra "Küfür ordusu" yaklaşmıştı iyice.

Müslümânlar, zarûrî ihtiyâçları için,

Ayrılırken, Resûlden alırlardı hep izin.

Münâfıklarsa, işi gevşek tutuyorlardı.

İstedikleri zaman, işe geliyorlardı.

Yine bu münâfıklar, istedikleri zaman,

Bırakıp giderlerdi, hiç de izin almadan.

Velhâsıl altı günde, hendekler tamâmlandı.

Ve lâkin bâzı yerler, aceleden "Sığ" kaldı.

Peygamber Efendimiz, buyurdu ki: (Müşrikler,

Buradan başka yerden hücûma geçemezler.)

Çok yaklaşmış idi ki müşrikler Medîneye,

Nâdir oğullarından, bir kimse "Huyey" diye,

Bu Kureyş ordusunun komutanına gelip,

Bâzı şeyler söyledi, kulağına eğilip.

Dedi ki: (Ey kumandan, şimdi sen beni dinle.

Benî Kureyzâ diye vardır ki bir kabîle,

Bunlar, müslümânlarla andlaşma içindedir.

Onların reîsi de, "Kâ'b" diye bir kimsedir.

Aldatılıp, bu yana çekilirse o eğer,

O andlaşmayı bozup, sizlere yardım eder.)

Kumandan çok sevinip, dedi ki: (Öyle ise,

Bu işi yapmak için, git hemen o kimseye.)

Bu "Huyey" yehûdîsi, ayrılıp ondan hemen,

Vardı "Kâ'b"ın evine, hiç vakit geçirmeden.

Dedi: (Onbin kişilik orduyla, Mekkeliler,

Muhammed'le cenk için Medîneye geldiler.

Kurtulamıyacaktır Muhammed ve eshâbı.

Artık görülecektir mü'minlerin hesâbı.

Onları, tamâmiyle imhâ edinceye dek,

Kureyşliler, buradan ayrılıp gitmiyecek.

Bozarak Muhammed'le yaptığın ahdnâmeyi,

Bize yardım edersen, olacak daha iyi.)

"Kâ'b" dedi: (Peki ama, bu harpte Kureyşliler,

Yine müslümânlara yenik düşerse eğer,

Bizi, müslümânlarla başbaşa bırakarak,

Kendi ülkelerine dönerler hep kaçarak.

Bizi, yalnız kalınca, gelip Muhammedîler,

Korkarım, hepimizi öldürür birer birer.)

Huyey dedi: (Hiç korkma, hallederiz bu işi.

Sen de, rehin istersin Kureyşten yetmiş kişi.

Onlar, senin yanında rehin durursa eğer,

Kureyşliler ayrılıp, bir yere gidemezler.

Şâyet onlar yenilip, giderlerse faraza,

Ben, sizin yanınızdan ayrılıp gitmem aslâ.

Yâni size gelirse, bir belâ ve musîbet,

Aynen benim başıma gelmiş olur o elbet.)

"Kâ'b", Huyey'den duyunca bu kâbil konuşmayı,

Yırttı müslümânlarla yaptığı andlaşmayı.

Bu "Huyey" yehûdîsi, ayrılarak o yerden,

Kureyş kumandanının yanına geldi hemen.

Dedi: (Benî Kureyzâ, akdi imhâ eyledi.

Arkadan vuracaklar bu harpte Muhammed'i.)