15 - UHUD GAZÂSI

BİR TEK OKUN YAPTIĞI

Peygamber Efendimiz, kılıç darbeleriyle,

Ve giydiği zırhların ağırlık te'sîriyle,

Düşmanların kazdığı çukura düşmüşlerdi.

Kâfirler, o Server'i "Öldü" zannetmişlerdi.

Zîra Resûl-i ekrem, onları aldatarak,

Kalmış idi orada, hareketsiz olarak.

Onu, "Öldü" zannetti müşrikler böylelikle,

Ayrılıp gitmişlerdi, oradan hep birlikte.

Eshâbtan "Kâ'b bin Mâlik" bağırdı o arada:

(Müjde ey müslümânlar, Resûlullah burada!)

Kahramân mücâhidler, bu sesi işitince,

Yeniden hayât bulup, gark oldular sevince.

"Hazreti Alî" ile "Talha bin Ubeydullah",

Oraya koştular ki, yaşıyor Resûlullah.

Büyük sevinç içinde, ikisi iki yandan,

Tutup, Resûlullahı çıkardılar oradan.

Sahâbe-i kirâmdan "Mâlik bin Sinân" dahî,

İçti Resûlullahın yüzünden sızan kanı.

O Server buyurdu ki: (Kanım, kimin kanına,

Karışırsa, Cehennem ateşi değmez ona.)

Peygamber-i zîşânın ölmediğini gören,

Müşrikler, Ona doğru hücûma geçti hemen.

Lâkin mücâhidler de, Ona doğru koştular.

Etrâfında, "Geçilmez kale" oluşturdular.

Birer aslan kesilip, herbiri ayrı ayrı,

Oradan, gerilere püskürttüler küffârı.

Sonunda, o Server'e yaklaşarak, bir zarar,

Yapamıyacağını anlayınca düşmanlar,

Bir zarar vermek için Allahın Resûlüne

Çıkmaya başladılar Uhud dağı üstüne.

O Server'in yanında, vardı Sa'd hazretleri.

Ona buyurdular ki: (Onları çevir geri!)

Lâkin onun, "Tek ok"u mevcûd idi o zaman.

Onu, sadaktan alıp düşmana attı o an.

Resûl'ün emri ile, onu atmış idi ki,

Ok isâbet ederek, devirdi bir müşriki.

Elini, sadağına götürdü tekrâr yine.

Yok iken, bir "Ok" daha geliverdi eline.

O oka, dikkatlice baktı Sa'd hazretleri.

Gördü ki, fırlattığı o "Tek ok" gelmiş geri.

Fırlattı onu dahî müşrikler üzerine.

Müşriklerden birisi, düşerek öldü yine.

Elini, sadağına götürdü sonra hemen.

Bir "Ok" daha aldı ki, aynı oktu gerçekten.

Onu dahî atarak, öldürdü bir kâfiri.

Aynı ok, sadağına ânında geldi geri.

"Sa'd bin Ebî Vakkâs", o bir tek okla, o gün,

Öldürdü çok kâfiri duâsıyla Resûl'ün.

Müşriklerin, peşpeşe adamları ölünce,

Artık dağa çıkmaktan vazgeçtiler böylece.

Velhâsıl o bir tek ok, bir mûcize eseri,

Bir müşrik ordusunu çevirdi yoldan geri.

Hattâ yarıya kadar çıkmışken o müşrikler,

Derhâl aşağı inip, geriye çekildiler.