15 - UHUD GAZÂSI

HARP HÎLEDİR

Mücâhidler, Resûl'ün şehâdet haberini,

İşitince, bir keder sarmıştı her  birini.

"Hazreti Ömer" dahî, haberi işitince,

Elleri iki yana düşüverdi hemence.

Eshâbtan "Enes bin Nadr", görünce böyle onu,

Sorup öğrendi hemen, sebep ne olduğunu.

Dedi: (Şehîd olduysa, Peygamber Efendimiz,

Onsuz ne yapacağız dünyâda öyleyse biz?

En iyisi, çarpışıp biz de şehîd olalım.

Böylece bir an evvel, Resûl'e kavuşalım.)

Kılıcının kınını, kırdı böyle  diyerek.

Daldı küffâr içine, "Tekbîr"ler getirerek.

Resûl'ün aşkı ile savaştı sert ve şedîd.

Çok kâfiri öldürüp, sonunda oldu şehîd.

Bir çoğu dağılmıştı sahâbe-i kirâmın.

Hem de şehîd olmuştu, çoğu müslümânların.

Müşrikler, bu durumdan ederek istifâde,

Azıp kudurmuşlardı eskisinden ziyâde.

Lâkin bir müddet sonra, Resûl'ü "Sağ" gördüler.

Şaşırıp, bir hınç ile üstüne yürüdüler.

Ve kılıçları ile vurarak o Resûl'e,

Onu şehîd etmeye uğraşırlardı böyle.

Resûl'ün üzerinde, "İki zırh" olduğundan,

Pek te'sîr etmiyordu darbeler Ona o an.

Lâkin çok taş atmıştı "Utbe bin Ebî Vakkâs".

O Server, o taşlardan muzdarip oldu esas.

Kanadı o taşlarla, alt dudağı Resûl'ün.

İki alt dişleri de, kırıldı hattâ o gün.

Kâfir "İbni Kamî'a", Peygamber-i zîşâna,

Vurmuştu kılıç ile o mübârek başına.

O darbeyle, Resûl'ün miğferi parçalandı.

Hattâ iki halkası, şakaklarına battı.

Ve yine bu kâfirin darbesiyle o zaman,

Yaralandı o Server mübârek omuzundan.

Giydiği iki zırhın sıkletiyle, bu kere,

Derince bir çukura düştü yanı üzere.

İbni Kamî'a için, buyurdu ki o zaman:

(Eylesin Hak teâlâ, seni zelîl, perîşân.)

Kâfir, gördü Resûl'ü hareketsiz bir hâlde.

Öldürdüğünü sanıp, sevindi pek ziyâde.

(Muhammedi öldürdüm, bu iş bitti!) diyerek,

Gitti "Ebû Süfyân"ın yanına seğirterek.

Maksada kavuşmanın hazzıyla o aralık,

İlgilenmiyorlardı Resûlullahla artık.

Zîra Resûlullahı, "Öldü" sandıklarından,

Çekilip gitmişlerdi o çukurun yanından.

Yeni bir şevk kazanan o müşrikler, bu kere,

Topyekün saldırdılar birden mücâhidlere.

O çukura düşünce Peygamber Efendimiz,

Bile bile, bir müddet kaldı hiç hareketsiz.

Müşrikler, o Server'i hareketsiz gördüler.

Böylece "Öldü" sanıp, orayı terk ettiler.

Lâkin taktik îcâbı, o hâlde yatmışlardı.

Zîra "Savaş hiyledir" diye buyurmuşlardı.