ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBER EFENDİMİZİN HAYATI - 1

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

15 - UHUD GAZÂSI

TEK TEK ŞEHÎD OLDULAR 

 

Kureyş müşriklerinin var idi tek maksadı.

O da, "Resûlullahı ortadan kaldırmak"tı.

 

Hücûm ediyorlardı bütün güçleri ile.

Ulaşamıyorlardı yine de o Resûl'e.

 

Zîra otuz mücâhid, etrâfında Resûl'ün,

Bir "Pervâne" misâli dönüyorlardı o gün.

 

Kendi vücûtlarını yaparak birer kalkan,

Allahın Resûlünü koruyorlardı her an.

 

Derlerdi: (Ey Allahın Resûlü, biz hepimiz,

Mübârek vücûduna karşı birer siperiz.

 

Düşman, sana varamaz bizleri geçmedikçe.

Ve seni öldüremez, bizi öldürmedikçe.)

 

O ara, müşriklerden bir gurup hücûm etti.

Zîra tek gâyeleri, "Resûl'ü öldürmek"ti.

 

Resûlullah, eshâba buyurdu ki o zaman:

(Şunların hücûmunu kim def eder buradan?)

 

Ensâr'dan beş sahâbî, kılıçları çekerek,

Atıldılar ileri, "Tekbîr"ler getirerek.

 

O Resûl'ün önünde, her biri, arslan gibi,

Savaşıp şehîd oldu, onlardan dört sahâbî.

 

Beşinci, yaralanıp hem de ondört yerinden,

Kan kaybından tükendi ve yere düştü birden.

 

Allahın Sevgilisi, muttali oldu buna.

(Onu, bana getirin!) buyurdu eshâbına.

 

Mübârek sahâbîyi yanına yatırdılar.

Ve kendi dizlerini, ona yastık yaptılar.

 

Başı, Resûlullahın kucağında olarak,

Şehîd kardeşlerine, o da etti iltihak.

 

O sırada müşrikler, toparlanıp bir daha,

Saldırıya geçtiler, yine Resûlullaha.

 

Allahın Sevgilisi, eshâbına hitâben,

 Buyurdu ki: (Bunları, kim def eder bu yerden?)

 

"Talha bin Ubeydullah" öne çıktı en başta.

Resûlullah sordu ki: (Kim vardır senden başka?)

 

(Ben de hazırım) dedi, bir mücâhit ensâr'dan.

Buyurdu ki: (Bunları, sen def eyle buradan.)

 

(Peki yâ Resûlallah!) diyerek o mücâhid,

Kahramanca çarpışıp, sonunda oldu şehîd.

 

Müşrikler, başka yönden saldırdılar bu sefer.

Resûl yine sordu ki: (Bunları kim def eder?)

 

Yine, herkesten önce "Talha bin Ubeydullah",

Dedi: (Ben def ederim onu yâ Resûlallah!)

 

Resûlullah sordu ki: (Kim vardır senin gibi?)

Derhâl öne fırladı ensâr'dan bir sahâbî.

 

Resûl, o sahâbîye, (Sen karşı koy) buyurdu.

O dahî müşriklerle çarpışıp şehîd oldu.

 

Resûl'ün etrâfında bulunan sahâbîler,

Çarpışıp şehîd oldu böylece birer birer.

 

"Talha bin Ubeydullah" kalmıştı en sonunda.

Yine "Şehîd olmak"tı tek gâyesi onun da.

 

Resûl'ün etrâfında, pervâne dönüyordu.

Nerden hücûm gelirse, o yöne gidiyordu.

 

Delik deşik olmuştu vücûdunun her yeri.

Yine de aldırmayıp, korurdu o Server'i.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan