15 - UHUD GAZÂSI

ŞEHÎDLERİN SERDÂRI

Yiğitlerin serdârı "Hazreti Hamza", o gün,

Bir arslan kesilmişti kâfirlere büsbütün.

Tam otuzbir kâfiri öldürüp kendi bizzât,

Birçoklarını ise, vurarak etti sakat.

Bir ara müşriklerden, "Sibâ bin Ümmü Envâr",

"Hazreti Hamza" ile birden karşılaştılar.

(Bana karşı koyacak bir kimse var mı?) diye,

Kâfir meydan okudu, bu yiğit sahâbîye.

O an "hazreti Hamza", birden hiddetlenerek,

Yürüdü üzerine, kılıcını çekerek.

(Meydan mı okuyorsun Allah ve Resûlüne?)

Diyerek vurup onu, düşürdü yüz üstüne.

Ve çöktü üzerine, ona göz açtırmadan.

Bir vuruşta, başını ayırdı vücûdundan.

Kalkıp devâm eyledi çarpışmaya ânında.

Sonra gördü "Vahşî"yi, bir kayanın ardında.

Mızrakla, kendisini alıyordu ki nişân,

Derhâl onun üstüne yürüdü hiç durmadan.

Ve lâkin bir çukura rastladı birden bire.

Kayıp, arka üzeri düşüverdi o yere.

Fakat zırhı, karnında, bir miktâr açılmıştı.

"Vahşî" de, bu fırsatı görüp kaçırmamıştı.

Fırlattı mızrağını, hiç vakit geçirmeden.

Mızrak, karnından girip, arkadan çıktı birden.

O mübârek sahâbî, "Allah!" deyip o ara,

Derhâl şehîd olarak, çöküverdi oraya.

Böylelikle şehâdet şerbetini içmişti.

Resûlullah uğrunda, fedâ-yı can etmişti.

O ara, müşriklerden "Âsım bin Ebî Avf" da,

Harbe teşvîk ederdi küffârı bir tarafta.

Derdi: (Ey Kureyşliler, biraz daha dayanın.

Muhammed'le savaştan, sakın geri durmayın.

Aslâ kurtulmamalı Muhammed bu savaşta.

Eğer o kurtulursa, ben öleyim en başta.)

Kâfirleri, Resûl'e düşmanlığından sebep,

Öldürmeleri için teşvîk ediyordu hep.

Duydu "Ebû Dücâne" kâfirden bu sözleri.

Fırlayıp buldu hemen, ânında bu kâfiri.

Bir kılıç darbesiyle, başını kesti hemen.

Cehenneme gönderdi, canını ebediyyen.

"Mâbed" adlı bir kâfir, almak için hıncını,

Arkadan, var gücüyle salladı kılıcını.

Lâkin "Ebû Dücâne" sezerek bunu hemen,

Yere çöküp kurtuldu, öldürücü darbeden.

Sonra kalktı o yerden, gâyet serî olarak.

Öldürdü o kâfiri, bir kılıç savurarak.

Kureyş kâfirlerinin gâyeleri bir tekti.

O da, bir fırsat bulup, "Resûl'ü öldürmek"ti.

Ve lâkin mücâhidler, etrâfında Resûl'ün,

Bir "Pervâne" misâli dönüyorlardı o gün.

Onun kılına bile, zarar gelmesin diye,

Can fedâ ederlerdi her biri o Server'e.

Müşrikler, gurup gurup hücûm ediyorlardı.

Lâkin Resûlullaha ulaşamıyorlardı.