15 - UHUD GAZÂSI

BEN ONDANIM, O BENDEN

Kâfirler, mü'minleri ablukaya aldılar.

Sonra da o çemberi gitgide daralttılar.

Kâfirlerin gâyesi, o gün yine bir tekti.

O da, bir fırsat bulup "Resûl'ü öldürmek"ti.

Lâkin bu, zordu gâyet, zîra eshâb-ı kirâm,

Resûl'ün etrâfında, "Halka" olmuşlardı tam.

Ona gelen her  türlü hücûmlara, her sâat,

Siper oluyorlardı bedenleriyle bizzât.

Buna rağmen müşrikler, fırsat bulup bir ara,

Yaklaşmışlar idi ki Resûl-i kibriyâya,

Peygamber Efendimiz, görür görmez bu hâli,

Buyurdu ki: (Şunlara hücûm eyle yâ Alî!)

O, kılıca sarılıp, derhâl hücûm ederek,

Düşmanın üzerine saldırdı kükreyerek.

"Amr ibni Abdullah"ı öldürdü vurup hemen.

Diğerlerini ise, kaçırttı hep o yerden.

Bir aralık kılıcı, ikiye bölününce,

O Server, "Zülfikâr"ı verdi ona hemence.

Yine hücûm olmuştu, o ara müşriklerden.

Buyurdu ki: (Yâ Alî, bunları def et benden.)

Yine "hazreti Alî", çekerek Zülfikârı,

Dağıttı bir hamlede, hücûm eden küffârı.

Bunu görüp "Cebrâil" geldi Resûl katına.

"Aliyyül Mürtezâ"yı eyledi meth-ü senâ

Peygamber Efendimiz, buyurdu ki cevâben:

(Ey Cibrîl, elbette ki ben ondanım, o benden.)

Cibrîl aleyhisselâm, bu sözün üzerine,

(Ben de ikinizdenim) diye arz etti yine.

O sırada, bir nidâ duyuldu ki âşikâr:

(Yiğitlerden Alî ve kılıçlardan Zülfikâr.)

Müşrikler anladı ki, eshâbı katletmeden,

O Server'i öldürmek, mümkün değil kat'iyyen.

Onlar, bu hakîkati öğrenerek iyice,

Uzaktan ok atmaya başladılar hemence.

Müşriklerin hedefi, "Resûlullah"tı bizzât.

Lâkin eshâb-ı kirâm, vermiyordu hiç fırsat.

Resûl'ün etrâfında, et'ten bir duvar gibi,

Kale oluşturdular otuz kadar sahâbî.

Ona gelen oklara, o mümtâz sahâbîler,

Kendi bedenlerini ettiler kalkan, siper.

Bir çoğu, Ona gelen oklara karşı durup,

O Resûl'ün önünde, şehîd oldu vurulup.

Eshâba buyurdu ki Peygamber Efendimiz:

(Siz dahî ok atarak mukâbele ediniz.)

Mücâhidler, bu emri alır almaz Resûlden,

Düşmana ok atmaya başladı hepsi birden.

Çok keskin nişâncıydı "Sa'd bin Ebî Vakkâs".

Ok atma husûsunda kazanmıştı ihtisâs.

Oturup, sadağından her bir oku çekişte,

Diyordu ki: (Yâ Rabbî, bu, senin okun işte.

Senin düşmanlarına atıyorum bunları.

Sen isâbet ettirip, helâk et şu küffârı.)

Bunu duyup dedi ki Peygamberimiz dahî:

(Sa'dın bu duâsını kabûl et yâ ilâhî!)