15 - UHUD GAZÂSI

BEN VEHB'DEN RÂZIYIM

O gün "Hâlid bin Velîd", saldırınca geriden,

Harb meydanı, bir anda karışmıştı yeniden

Resûlullah, eshâba edince o gün nidâ,

Koşup halka oldular etrâfında bir anda.

"Abbâs bin Ubâde" de, nidâ etti bir ağız.

Dedi: (Ey müslümânlar, geliniz, toplanınız!

Resûl'ün tembîhini dinlemedik biz elbet.

Bu yüzden başımıza erişti bu musîbet.

Çok şükür hayâttadır Peygamber Efendimiz.

Koşup, Resûlullahın etrâfına geliniz.

Bizim kusûrumuzdan, Ona zarar gelirse,

Rabbimizin katında mâzeret kalmaz bize.)

"Abbâs bin Ubâde"nin sesini, mücâhidler,

Duyup, Resûlullahın etrâfına geldiler.

"Hârice bin Zeyd" ile, "Abbâs ibni Ubâde",

Yanlarında, "Evs ibni Erkam" olduğu hâlde,

Tekbîrlerle küffârın arasına daldılar.

Resûlullah uğrunda, çok kılıç salladılar.

"Hârice" hazretleri, tam ondokuz yerinden,

Diğer ikisi dahî, çeşitli yerlerinden,

Yaralanıp, üçü de dermânsız kaldı gâyet.

"Şehâdet" şerbetini içtiler en nihâyet.

Diğer eshâb-ı güzîn, o sıkıntı ânında,

Koşup halka oldular, Resûl'ün etrâfında.

Küffârın tek gâyesi var idi Uhud günü.

O da, "Öldürmek idi Allahın Resûlünü".

Bu sebeple, topyekün toplanarak oraya,

Resûl ve eshâbını, aldılar ablukaya.

Vurup öldürmek için nihâyet o "Server"i,

Gitgide daralttılar sonra da  o çemberi

O çok kritik anda, müşriklerden bir gurup,

Hücûma geçti birden, Eshâba kılıç vurup.

Allahın Sevgilisi, görüp o gelenleri,

Buyurdu: (Kim durdurur, şu hücûm edenleri?)

"Vehb" ileri fırlayıp, dedi: (Yâ Resûlallah!

Anam babam ve canım, fedâdır sana Vallah.)

Sonra da yalın kılıç, daldı düşman içine.

Gönderdi bir çoğunu, Cehennem ateşine.

Resûlullah görünce, onun bu gayretini,

Buyurdu ki: (Cennetle müjdelerim ben seni.)

Alıp ortalarına kalabalık bir gurup,

Onu şehîd ettiler, mızraklarıyle vurup.

"Sa'd bin Ebî Vakkâs", kılıcını kaparak,

Yardıma gitti ona,  peşinden fırlayarak.

Görülmemiş şekilde gösterdi kahramânlık.

Hücûm eden küffârı, püskürttü o aralık.

Bir çoğunu öldürüp o hücûm edenlerden,

Dönüp, Resûlullahın yanına geldi hemen.

Ve lâkin "hazreti Vehb", çarpışıp çok mükemmel,

"Şehâdet" şerbetini içmişti daha evvel.

Din için, Allah için, Resûlullah uğrunda,

En yüce varlığını, canını etti fedâ.

O Server buyurdu ki: (Ben râzıyım Vehb'den.

Allahın rızâsı da, üstünde olsun hepten.)