15 - UHUD GAZÂSI

TEK TEK ŞEHÎD OLDULAR

Başta Resûlullah ve bütün eshâb-ı kirâm,

Büyük bir mücâdele verdiler "Uhud"da tam.

Resûl'ün himmeti ve Allahın yardımıyle,

Bozguna uğratıldı müşrikler tamâmiyle.

Çâresizlik içinde kalan düşman, ansızın,

Kaçmaya başladılar, arkaya bakmaksızın.

Müşrik kadınları da, ederek feryât, figân,

Onlara yetişmeye çalışırlardı o an.

Geride bırakarak, hep  ağırlıklarını,

Kaçarak kurtardılar, güçlükle canlarını.

Mücâhidler, onların düşerek peşlerine,

Yetişip, bir çoğunu öldürdüler hep yine.

Kat be kat üstün iken, sayı, silâh yönünden,

Şimdi kaçıyorlardı mü'minlerin önünden.

Perîşân olmuşlardı, müşrikler bu savaşta.

Kaçmaya başladılar, reîsleri en başta.

Hattâ birbirlerini âdetâ çiğniyerek,

Bu savaş meydanını ederlerdi şimdi terk.

"Ebû Süfyân bin Harb" de, kaçıyordu ki hızla,

Arkasından koşarak, yetişmişti "Hanzala".

Atının ayağına, bir kılıç vurdu hemen.

Atı çöküp, kendisi yere düştü üstünden.

Ve bütün gücü ile, bağırdı: (Gelin, gelin!

Hanzala'nın elinden beni halâs eleyin.)

O, seslendi ise de böyle feryâd ederek,

Onlar, ilgilenmedi onunla yine de pek.

Zîra hep "Can derdi"ne düşmüşlerdi cümlesi.

Ardlarına bakmadan, kaçıyorlardı hepsi.

Ayneyn geçidindeki, elli okçu mücâhid,

Bu durumu onlar da, görür görmez bu vakit,

Savaşın bittiğini kuvvetle zannederek,

Vazîfe yerlerini, bâzısı eyledi terk.

Ve lâkin emîrleri "Abdullah ibni Cübeyr",

Onlara seslendi ki: (Gitmeyin ey mü'minler!)

Onlar ise zannedip, savaşın bittiğini,

Dinlemeyip gittiler, "Abdullah"ın emrini.

Onların gittiğini, gördü "Hâlid bin Velîd".

Zâten o, bu durumu bekliyordu o vakit.

Kureyş'in okçu birlik komutanı idi ki,

Kaçırmadı fırsatı o da pek tabii ki.

Geçitteki erlerin gittiğini görünce,

Emrindeki birlikle, hücûm etti hemence.

"Abdullah bin Cübeyr"i dinliyen mücâhidler,

Oniki kişi olup, derhâl safa geçtiler.

Önce, bitene kadar sadaktaki okları,

Müthiş ok yağmuruna tuttular hep onları.

Düşman süvârîleri çok yaklaşınca ise,

Kılıçla çarpıştılar artık göğüs göğüse.

Lâkin hücûm edenler, çok kalabalıklardı.

Hattâ, "Bir"'e, "Yirmibeş" gibi bir nisbet vardı.

Mü'minler, kanlarının son damlasına kadar,

Çarpışıp, en sonunda hepsi şehîd oldular.

Birbiri arkasından, mübârek vücûtları,

Yere düşüp, "Cennet"e kanat çırptı rûhları.