15 - UHUD GAZÂSI

İKİ ORDU KARŞILAŞTI

"Şeyhayn" denilen yere geldi islâm ordusu.

Orada dinlenmekti, o Server'in arzûsu.

Yatsı namâzı için, vakit girdiği zaman,

"Bilâl", yanık sesiyle okudu çıkıp ezân.

Resûlullah, yatsıyı kıldırıp eshâbına,

Çağırdı "Muhammed bin Mesleme"yi yanına.

Buyurdu: (Elli kişi, yanına al hemence.

Tâ ki sabaha kadar, nöbet tutun bu gece.)

Geri kalan gâziler ve Server-i kâinât.

O gece, hep birlikte ettiler istirâhat.

Peygamber Efendimiz, sabah fecir sökünce,

Uyanıp kalktı hemen eshâbtan daha önce.

Sonra "Uhud dağı"na yürüyüp geldi ordu.

Müşriklerin ordusu, artık görünüyordu.

Sabah namâzı için, okundu sonra ezân.

Saf saf olup, namâza durdular hep o zaman.

Resûlullah, ikinci bir "Zırh" daha giydiler.

Ve mübârek başına, bir "Miğfer" geçirdiler.

Münâfıkların başı, "Abdullah bin Übey" de,

Üçyüz münâfık ile konuşarak bu yerde,

Dedi: (Biz, kendimizi öldürmeye mi geldik?

Düşman kalabalıkmış, hiç tahmîn edemedik.)

O münâfıkların da zihnini çelip tek tek,

Medîne'ye döndüler, orduyu terk ederek.

"Yediyüz kişi" kaldı o an islâm ordusu.

Yok idi hiç birinin, ölümden bir korkusu.

Hepsi, "Gönül birliği" yapmış kahramânlardı.

Resûlullah uğrunda, hepsi baş  koymuşlardı.

Hattâ "Şehîd olmak"tı onların tek gâyesi.

Bunu, en büyük rütbe biliyorlardı hepsi.

Bu cenkte, kanlarının son damlasına kadar,

Resûl'ü korumaya, verdiler söz ve karar.

Resûlullah, orduyu nizâma soktu hemen.

Zîra başlıyacaktı çatışma çok geçmeden.

Sağ kanada, "Ukâşe" edecekti kumanda.

"Ebû Seleme"yi de, geçirdi sol kanada.

"Sa'd bin Ebî Vakkâs",  "Ebû Ubeyde" ile,

Ön safta yer aldılar, okçu birlikleriyle.

Zırhlıların başına, geçti "Zübeyr bin Avvâm".

"Hazreti Hamza" ise, orta yerde durdu tam.

İslâmın beyaz renkli sancağını, o Server,

"Mus'ab ibni Umeyr"e teslim etti bu sefer.

O sırada "Hanzala", Medîneden gelerek,

Mücâhidler safına katıldı seğirterek.

Bu mübârek sahâbî, o gece evlenmişti.

Sür'atle evden çıkıp, bu savaşa yetişti.

Müşriklerin ordusu, müslümânlardan evvel,

Gelip mevzîlenmişti tam bu yerde mükemmel.

Orduya, "Ebû Süfyân" ediyordu kumanda.

Zîra henüz îmâna gelmemişti o anda.

Sağ kanada, "Hâlid bin Velîd" oldu kumandân.

Sol kanat, "İkrime"nin emrinde idi o an.

Zîra her ikisi de, Uhud günü, mâlesef,

Henüz olmamışlardı îmân ile müşerref.