15 - UHUD GAZÂSI

BEN DE ŞEHÎD OLACAĞIM!

Önde "Sa'd bin Muâz" ve "Sa'd bin Ubâde",

Sonra Muhâcirîn ve Ensâr olduğu hâlde,

"Tekbîr" sedâlariyle çıktı islâm ordusu.

Vardı her sahâbîde "Şehîd olma" arzûsu.

Yolda, bir birlik ile karşılaştılar bir an.

"Altıyüz kişi" idi bunlar yehûdîlerden.

Ganîmet dâvâsında olan bu yehûdîler,

Resûl'ün ordusuna katılmak istediler.

Peygamber Efendimiz, suâl etti eshâba:

(Bu kişiler, müslümân olmuşlar mı acabâ?)

(Hayır yâ Resûlallah) diyerek edince arz,

Allahın Sevgilisi buyurdu: (Hayır, olmaz.

Geri dönmelerini söyleyiniz onlara.

Küffârın yardımını istemeyiz biz zîra.)

O gün akşama kadar, durmadan yol aldılar.

"Şeyhayn" denilen yerde, durup konakladılar.

Mücâhidler buraya gelince yorgun hâlde,

Geçirmek istediler geceyi bu mahâlde

Resûlullah orada, teftîş etti erleri.

Gördü "Çocuk yaşta"ki bir çok sahâbîleri.

Kavuşabilmek için "Şehîtlik" rütbesine,

Onlar da katılmıştı bu ordunun içine.

Bunların arasında, "Râfi' bin Hadîc" vardı.

"Büyük" görünmek için, bir çâreler arardı.

Ayak parmaklarının ucunda yükselerek,

Küçük olmadığını istiyordu göstermek.

Resûlullah farkedip, onu da "Küçük" diye,

Göndermek isteyince oradan Medîne'ye,

Biri, (Yâ Resûlallah, Râfi' iyi ok atar.)

Deyince, onu dahî almaya verdi karar.

O, cenge katılmağı istiyordu pek içten.

Resûl kabûl edince, uçtu artık sevinçten.

O da, büyükler gibi savaşacaktı artık.

Bu ise, onun için en büyük bahtiyârlık.

İslâm düşmanlarıyla, o da savaşacaktı.

Netîcede ya "Şehîd", ya "Gâzi" olacaktı.

Bir çocuk, gördü onun kabûl edildiğini.

O da gelip  Resûl'e arz etti dileğini.

"Semure bin Cündeb"ti bu çocuğun da adı

Bu cenge katılmaktı onun da tek murâdı.

O da, bu maksat ile yanardı için için.

Düşünüp, çâresini şöyle buldu bu işin.

Dedi: (Yâ Resûlallah, ben büyüğüm Râfi'den.

Zîra yenebilirim güreşte onu hemen.

İstersen, ikimizi güreştiriniz derhâl.

Eğer onu yenersem, beni de orduya al.

Ben de gelip, düşmanla çarpışayım diyorum.

Zîra şehîd olmağı, çok arzû ediyorum.)

Peygamber Efendimiz, tebessüm buyurdular.

Onları güreştirip, kendi hakem oldular.

Netîcede "Semure" gâlip geldiği için,

Peygamber Efendimiz, ona da verdi izin.

Korumaları için Medîne'dekileri,

Diğer çocukları da, gönderdi sonra geri.