13 - BEDİR GAZÂSI

ŞEHÎD İSE GAM DEĞİL

"Zeyd bin Hârise" ile "Abdullah bin Revâha",

Müjdeyi getirdiler dönmeden Resûl daha.

İnanamıyorlardı bâzı eshâb-ı güzîn.

Diyorlardı: (Sahi mi, gerçek mi bu dediğin?)

Derlerdi ki: (Elbette, bu, gerçektir Vallahi.

Yârın teşrîf ederler Peygamberimiz dahî.)

Sahâbe, bu habere çok sevindiler, fakat,

O gün "Rukayye hâtun" etmişti hem de vefât.

Sevgili kızı idi, bu hâtun o Server'in.

Namâzı kılınarak, aynı gün oldu defin.

Bu üzüntü üstüne, duyunca bu haberi,

Ferahladı eshâbın mahzûn olan kalpleri.

Peygamber Efendimiz, eshâbiyle berâber,

Zafer için, Allaha hamd ve şükreylediler.

Sonra da, esîrleri yanlarına alarak,

Medîneye döndüler, "Bedir"den ayrılarak.

O zaman Medînede kalan vazîfeliler,

Kadın, çocuk ve yaşlı, bilcümle sahâbîler,

"Bedir"in müjdesiyle şâd olarak o günü,

İstikbâle çıktılar, Allahın Resûlünü.

"Hârise"nin annesi, "Rebî hâtun" da o gün,

Gelmiş ve bekliyordu teşrîfini Resûl'ün.

Lâkin oğlu "Hârise", harpte şehîd olmuştu.

Şehâdet haberini bu hâtun da duymuştu.

Derdi ki: (Dönmedikçe gazâdan Resûlullah,

Oğlum Hârise için ağlamam şimdi Vallah.

Dönünce, o Server'e, önce suâl ederim.

"Hârise şehîd midir, Cennette midir?" derim.

Eğer O, "Cennettedir" buyurur ise, ne gam.

O zaman oğlum için, sabreder, hiç ağlamam.

Şâyet Cehennemdeyse, işte bu, beni yakar.

Ağlarım, gözlerimden kan gelinceye kadar.)

Resûlullah, az sonra gazâdan döndü geri.

"Hârise"nin annesi, hemen vardı ileri.

Dedi: (Yâ Resûlallah, evlâdım Hârise'nin,

Kalbimdeki sevgisi, mâlûmundur hem senin.

Şehîd olup, Cennete girmiş midir Hârise?

Aslâ ağlamıyayım eğer hâl böyle ise.

Yok, Cennette değilse, bunu ben öğreneyim.

Ağlayıp, gözlerimden kanlı yaşlar dökeyim.)

Peygamber Efendimiz, bu hâtunun hâline,

Acıyıp, bir cevapla sürûr verdi kalbine.

Şöyle buyurdular ki ona Nebiyyi zîşân:

(Bir değil, birden fazla Cennettedir o şu an.)

Hâtun dedi: (Mâdem ki Cennettedir Hârise,

Onun için, üzülüp ağlamam öyle ise.)

Kâinâtın sultânı, bir kaptan su alarak,

Parmağını, o suya daldırıp çıkararak,

İçirdi o hâtuna o sudan bizâtihî,

İçirdi daha sonra, kız kardeşine dahî.

Resûlullah ayrıca, bu sudan alıp yine,

Sürdü o ikisinin hem baş ve yüzlerine.

O günden îtibâren, o hâtunla kızının,

Yüzleri nûrlu oldu, ömürleri de uzun.