13 - BEDİR GAZÂSI

ZÂLİMLER KORKAK OLUR

Kureyş, kervanlarının hâlini öğrenince,

Harp hazırlıklarına başladılar hemence.

Tam "Yediyüz develi" ve "Yüz atlı", tamâmen,

“Yüzelli” de piyâde, toparladılar hemen.

Gidip Ebû Leheb'e, (Sen de katıl!) deyince,

Korkusundan (Hastayım) deyiverdi hemence.

Yâni bahâne edip hastalığı o zaman,

Yerine, başkasını gönderdi korkusundan.

“Ümeyye bin Halef” de, islâm düşmanlarının,

En insâfsızlarından birisiydi pek azgın.

Gevşek davranıyordu bu kâfir de o sıra.

(Zâlimler korkak olur) buyurulmuştur zîra.

Haber vermiş idi ki o Sevgili Peygamber:

(Bir gün benim eshâbım, Ümeyye’yi katleder.)

O, bunu bildiğinden, düştü büyük telâşa.

Ve gitmek istemedi, bir özürle savaşa.

Ebû Cehl’e dedi ki: (Yaşlı ve çok şişmanım.

İzin ver, ben bu harbe gidip savaşmıyayım.)

O ise, korkaklıkla edince onu ithâm,

Çâresizlik içinde dedi ki: (Peki, tamâm!)

Pek çoğu "Zırhlı" idi, bu harbe katılanlar.

Vardı hem yanlarında, güzel sesli kadınlar.

Çalgı âletleriyle, içki de almışlardı.

Kuvvetlerine bakıp, pek çok şımarmışlardı.

Dediler ki: (Bu kadar güçlü bir ordu ile,

Yeneriz, "Bin kişi"lik bir topluluğu bile.

Kaldı ki müslümânlar, "Üçyüz kişi"ler yalnız.

Biz onları öldürüp, mallarını alırız.)

Ve lâkin hepsinin de, bir tek maksadı vardı.

O da, islâmiyyeti ortadan kaldırmaktı.

Azgın müşrik sürüsü, şarkı ve çalgılarla,

Gurur kibir içinde, çıktılar sonra yola.

Ve lâkin o arada, kervan ve Ebû Süfyân,

"Bedir tehlikesi"ni atlatmıştı o zaman.

Bedir’den uzaklaşıp, bir hayli yol almıştı.

Mekkeye varmak için, az mesâfe kalmıştı.

Tehlike geçtiğini, gidip haber vermeye,

Gönderdi Ebû Süfyân, bir kimseyi Mekkeye.

O, gelip bildirdi ki: (Kurtulduk tehlikeden.

Artık geri dönünüz siz dahî bu seferden.

Yâni savaşmak için, gitmeyin Medîne’ye.

Çünkü lüzum kalmadı, haydi dönün geriye!)

Ve lâkin “Ebû Cehil”, o gurur ve kibrinden,

Bunu kabûl etmeyip, vazgeçmedi fikrinden.

Dedi ki: (Hayır olmaz, bir defâ çıktık yola.

Gider ve savaşırız, elbet müslümânlarla.

Hem üç gün ve üç gece, "Bedir"de konaklarız.

Şarap içer, eğlenir, develer boğazlarız.

Etrâf kabîleler de, bakarak böyle bize,

İmrenirler bu üstün ve güçlü hâlimize.

Hiç kimseden korkmayıp, çekinmediğimizi,

Görür, iyi anlarlar güç ve kuvvetimizi.)

O, kâfir gürûhunu coşturup böyle o gün,

Dedi: (Ey Kureyşliler, haydi şimdi yürüyün!)