12 - MEDÎNE-İ MÜNEVVERE DEVRİ

İLK GANÎMET

O Server, Medînede âsâyişi sağlamak,

Ve düşmanın hâlini tahkîk edip anlamak,

Maksat ve gâyesiyle “Seriyye”ler emretti.

Yâni küçük askerî birlikler tertîb etti.

İşbu seriyyelere katılan sahâbîler,

Olurlardı bâzan “Beş” ve bâzan da “Dörtyüz” er.

Ânî saldırılara olmak için ihtiyât,

“Nöbet tutma” usûlü, koydu Fahr-i kâinât.

Müşrikleri, ticârî ve iktisâdî yönden,

Zayıflatmak için de, bir tedbîr aldı hemen.

Bunun için, Sûriye dış ticâret yolunu,

Kesmek için, gönderdi bir seriyye kolunu.

“Otuz” kadar eshâba, emir verdi o ara.

Ve “hazreti Hamza”yı başkan yaptı onlara.

Buyurdu ki: (Kork yalnız Allahü teâlâdan.

Ve emrin altındaki erlere iyi davran.

Yalnız Allah yolunda, bu gazâya çıkınız.

Allahı tanımıyan küffârla çarpışınız.)

“Abdullah bin Cahş”ı da. bir gün “Sekiz” kişinin.

Başına emir seçip. gönderdi gazâ için.

Bir de mektup vererek. buyurdu: (Ey Abdullah!

Sen, Necdiye yolunu tut kendine güzergâh.

İki gece gidince, aç oku bu mektûbu.

Buyurulana göre hareket et, işin bu.)

(Peki yâ Resûlallah!) dedi ve çıktı yola.

İki gece gidince, bir yerde verdi mola.

Resûl'ün mektûbunu açıp etti kırâet.

Yazıyordu: (Allahın ismiyle et hareket.

Arkadaşların ile birlikte yol alasın.

Senin ile gitmeye, aslâ zorlamıyasın.

Nahle vâdisindeki Kureyş kervanlarını,

Gözetip, bildiresin bize durumlarını.)

Mektûbu bitirince, öpüp koydu başına.

Ve şöyle hitâb etti sekiz arkadaşına:

(Kim şehîd olmak için can atıyorsa eğer,

O gelsin, diğerleri dönüp gidebilirler.

Sizi zorlamıyorum benim ile gelmeye.

İstiyen gelebilir bu hizmeti görmeye.

Aranızda hiç kimse gelmese de hem dahî,

Ben yalnız, tek başıma gideceğim Vallahi.)

Dediler: (Ey Abdullah, seninle biz de varız.

Allaha, Resûl'e ve sana itâatkârız.

Her nereye gidersen, geliriz senin ile.

Biz senden ayrılmayız Allahın izni ile.)

Sonra da, hep birlikte yürüdüler ileri.

Gizlenip, gözlediler geçen kâfileleri.

Bir ticâret kervanı, geçiyordu o ara.

Dîni teblîğ ettiler mücâhitler onlara.

Dediler ki: (Îmâna gelmezseniz eğer siz,

Haberiniz olsun ki, sizinle cenk ederiz.)

Onlar red edince de, savaşa başladılar.

Birisini öldürüp, bir çok esîr aldılar.

Kervanın bütün malı, kaldı mücâhitlere.

Gidip beşte birini, verdiler o Server’e.

Resûl de, kalanını onlara taksîm etti.

Bu, küffârdan alınan henüz "İlk Ganîmet"ti.