11 - HİCRET-İ PEYGAMBERÎ

ONU GÖREMEDİLER

Resûl’ün izni ile, mü’minler hepsi hemen,

"Hicret"le, Medîneye ulaştılar tamâmen.

Mekkede kaldı yalnız, o “Resûl-i müctebâ”.

“Hazreti Ebû Bekir” ve “Aliyyül Mürtezâ”.

Bir de, fakîr ve hasta, ihtiyâr bî çâreler.

Ve bir de, müşriklerin hapsettiği kimseler.

Lâkin Medîneliler, muhâcirleri bir bir,

Çok iyi karşılayıp ettiler hep misâfir.

“Muhâcirîn” ve “Ensâr”, birleşerek velhâsıl,

Arada, çok kuvvetli bir birlik oldu hâsıl.

Bir telâşa kapıldı bunu duyan müşrikler.

Dediler: (Muhammed de, oraya hicret eder.

Ve bir “İslâm devleti” kurulursa oraya.)

Bunu görüşmek için, geldiler bir araya.

İhtiyâr kılığına girerek “Şeytân” dahî,

Bu fesat gürûhuna katıldı bizâtihî.

Çok çeşitli teklîfler oldu ise de, yine,

İltifât olunmadı ve lâkin hiçbirine.

Şeytân, konuşmalara, en sonra olup dâhil,

Dedi: (Bu teklîflerin hiçbiri çâre değil.

Çünkü güler yüz ile, tatlı dil var ki Onda,

Aldığınız her tedbîr, bozulur en sonunda.)

Ebû Cehil dedi ki: (Öyle ise biz hemen,

Birer kişi seçelim, her bir kabîlemizden.

Bir gece, Muhammedin hânesini sarsınlar.

Kılıç vurup, kanını yerlere akıtsınlar.

Hem kimin öldürdüğü karışır bu sebepten.

O ölünce, biz dahî kurtuluruz bu dertten.)

“Şeytân” bunu beğenip, mesrûr oldu gâyetle.

Hemen teşvîk eyledi bu fikri harâretle.

Bu hazırlıkta iken müşriklerin herbiri,

Hak teâlâ, Resûl’e gönderdi “Hicret” emri.

Cebrâil, olanları haber verdi ânında.

Dedi ki: (Yatmıyasın bu gece yatağında.)

Resûlullah, hazreti Alîye geldi hemen.

Buyurdu ki: (Yâ Ali, hicret edeceğim ben.

Rabbimizin emriyle, yat uyu yatağımda.

Örtüver üzerine, şu benim hırkamı da.

Halkın bana verdiği şu emânetlerini,

Yârın, sâhiplerine teslim et herbirini.

Kavî tut hâtırını, endîşe etme zinhâr.

Zîra sana onlardan, aslâ gelmez bir zarar.)

Sardı gece kâfirler, o Resûl'ün evini.

Gâye, “Öldürmek” idi Allahın Habîbini.

Resûlullah, “Yâsin-i şerîf”i okuyarak,

Ve bir avuç toprağı, kâfirlere saçarak,

Çıktı gece evinden, izzet ve seâdetle.

Geçti aralarından, sıhhat ve selâmetle.

O an bir "Uyku" sardı, küffârın herbirini.

Aslâ göremediler, Resûl’ün gittiğini.

O topraktan, her kime isâbet etti ise,

“Bedir”de öldürüldü müşriklerden o kimse.

Resûlullah, geçerek küffârın önlerinden,

Hazreti “Ebû Bekr”in evine geldi hemen.