ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBER EFENDİMİZİN HAYATI - 1

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

11 - HİCRET-İ PEYGAMBERÎ

HEPSİ BÎ’AT ETTİLER

 

Es’ad bin Zürâre”nin konuşmasından sonra,

“Abdullah bin Ubâde” hitâb etti onlara.

 

Dedi: (Ey Hazreçliler, Resûl’ü, ne için siz,

Kabûl ettiğinizi iyi bilir misiniz?)

 

Onlar, (Evet biliriz) cevâbını verdiler.

O, sözüne devâmla dedi: (Ey Hazreçliler!

 

Sizler Onu hem sulhta, hem savaş zamanında,

Koruyacak mısınız her tehlike ânında?

 

Mallarınız zarara girse de tam olarak,

Ve akrabâlarınız olsa da cümle helâk.

 

"Sevgili Peygamber"i, eğer ki yardımcısız,

Bırakacak iseniz, şimdiden bırakınız.

 

Böyle yapar iseniz, biliniz ki elbette,

Helâke uğrarsınız, dünyâ ve âhirette.

 

Eğer Onun uğrunda, gitse de mallarınız,

Ve öldürülseler de, cümle yakınlarınız,

 

Eğer bütün bunları, Ona fedâ etmeyi,

Aklınız kesiyorsa, düşünün götürmeyi.

 

Böyle yapar iseniz, dünyâ ve âhirette,

Bu, daha hayırlıdır sizin için elbette.)

 

O böyle söyleyince, bilcümle Hazreçliler,

Hepsi de, ittifakla onu tasdîk ettiler.

 

Dediler ki: (Vallahi, biz Peygamberimizi,

Hiç yalnız bırakmayız, öldürseler de bizi.

 

Mal ve can bakımından, olsak da hayli mağdûr,

Ondan ayrılamayız, ölmek var, dönmek yoktur.)

 

Bu sözleri, cümlesi kabûl etti gönülden.

Allahın Resûlüne söz verdiler o günden.

 

Ve “Es’ad bin Zürâre” dedi ki ilk olarak:

(Ben, Allah ve Resûl'e söz veririm ki mutlak,

 

Onu koruyacağım her zaman mal ve canla.

Ve bî’at ediyorum Peygamber-i zîşâna.)

 

Müsâfeha eyledi o böyle söyliyerek.

Sonra diğerleri de, bî’at etti tek be tek.

 

Resûlullah uğrunda, böylece o gün onlar,

Hepsi, mal ve canını, hep ortaya koydular.

 

İki de “Kadın” vardı aralarında, fakat,

Onlar ile, sâdece “Söz ile” oldu bî’at.

 

Resûlullah onlardan, söz aldı ki bir daha:

(Bir şeyi şerîk, ortak koşmayınız Allaha.

 

Hiç hırsızlık ve zinâ, iftirâ etmeyiniz.

Kız çocuklarınızı, aslâ öldürmeyiniz.

 

Yalan söylemeyin ki, kerîhtir bu da gâyet.

Ve hayırlı işlere, etmeyin muhâlefet.)

 

Onlar, Resûlullah’la ederken o gün bî’at,

Akabe tepesinden, geldi şöyle bir feryât:

 

(Ey Kureyş, Muhammed ve Medîneli mü’minler,

Sizinle savaş için, ittifaka girdiler.)

 

Resûlullah buyurdu: (Duyduğunuz bu feryât,

Akabe şeytanıdır, eylemeyin iltifât.)

 

Sonra o mü’minlere, bunu müteâkiben,

Buyurdu: (Yerinize dönünüz şimdi hemen.)

 

Medîneden Resûl’ün yanına gelmek ile,

Onlar, “Muhâcirîn”den oldular böylelikle.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan