09 - HÜZÜN YILLARI

ABLUKA SONA ERDİ

“Ebû Tâlip” duydu ki Resûlullah’tan bizzât:

O menhûs ahdnâmeye “bir kurt” olmuş musallat.

Allahü teâlânın ismi hariç, bir “Güve”,

Yazıları kemirip, yok etmiş tamâmiyle.

Giyinip, aceleyle Kâ’beye vardı hemen.

En azılı müşrikler, gördü onu ilerden.

Şöyle hâsıl oldu ki onlarda zann-ı gâlip:

“Muhammed’i teslime geliyor Ebû Tâlip.”

Halbuki o yaklaşıp, dedi: (Ey Kureyşliler!

Yeğenim, biraz önce verdi ki şöyle haber:

O yazmış olduğunuz sahîfe var ya sizin,

Ona, bir “Ağaç kurdu” musallat olmuş ilkin.

Sonra o yazıları, sırf “Allah ismi” hâriç,

Tamâmını yemiş ve bir yazı kalmamış hiç.

Bizim aleyhimizde yazdığınız o âdî,

Kâğıdı getirin de, görelim onu haydi!

Eğer bu doğru ise, ederim ki ben yemîn,

Onu koruyacağız, durdukça rûy-u zemîn.

Siz dahî bunu görüp, insâf edin de hemen,

Vaz geçin yaptığınız bu fecî işkenceden.)

Müşrikler, Beytullahın duvarında asılı,

O “Menfûr sahîfe”yi indirdiler hâsılı.

Ve açıp gördüler ki, doğruymuş hakîkaten.

“Allah” isminden gayri, yazılar gitmiş hepten.

Ne diyeceklerini şaşıran o kâfirler,

“Muhâsara” zulmüne, böylece son verdiler.

Lâkin vaz geçmediler o düşmanlıklarından.

Daha sert davrandılar eski yaptıklarından.

Ve lâkin yapsalar da türlü zulüm, eziyyet,

Yine yayılıyordu her yere "İslâmiyyet".

Kâfirler, var gücüyle baltalarken bu işi,

Daha çok parlıyordu her gün “İslâm güneşi”.

Onların mü’minlere uygulamış olduğu,

“Üç yıllık abluka”nın, nihâyet son bulduğu,

Günlerdi ki, Necrân’dan bir gurup hıristiyân,

Resûl’ü görmek için gelmişlerdi o zaman.

Bunlar, "İslâmiyyet"i henüz işitmişlerdi.

Hemen Resûlullahı görmeye gelmişlerdi.

Resûl ile, Kâ’bede görüşen bu kimseler,

Ona, “İslâm” hakkında çok suâl yönelttiler.

Çok mükemmel cevâplar alıp Resûlullahtan,

Allahın Resûlüne oldular hepsi hayrân.

Resûlullah, onları islâma etti dâvet.

Hepsi de, seve seve getirdiler şehâdet.

Resûl’den izin alıp, geriye dönerlerken,

“Ebû Cehil”, onlara dedi ki gelip hemen:

(Siz ne ahmaksınız ki, Onu bir kez gördünüz.

Hemence tâbi olup, dîninizden döndünüz.)

Dediler: (Biz hak dîni, yeni bulduk nihâyet.

Cenâbı Hak size de, nasîb etsin hidâyet.

Sizin gibi bir iki câhilin sözüyle biz,

İyi bilin ki aslâ, dînimizden dönmeyiz.)