08 - HABEŞİSTÂNA İKİNCİ HİCRET

ÖNCE HEDİYE VERİN

Eshâbın, ilk Habeş’e giden muhâcirleri,

Bir gün işittiler ki şu asılsız haberi:

Gûyâ "müslümânlarla müşrikler barışmışlar.

Hattâ aralarında bir “Anlaşma” yapmışlar".

Dediler: (Mâdem öyle, yurdumuza dönelim.

Resûl’ün hizmetiyle gidip şereflenelim.)

Müsâde istiyerek hükümdâr "Necâşî"den,

Tekrâr Mekke yurduna geldiler hepsi birden.

Lâkin öğrendiler ki Mekkede o gelenler:

“Yanlış” ve “Asılsız”mış duydukları o haber.

Vaktâ ki o mü’minler, dönünce evlerine,

Müşrikler, “İşkence”ye başladılar hep yine.

Hattâ zulümlerini gittikçe arttırdılar.

Mü’minler azlık olup, pek çâresiz kaldılar.

Bir gün “Hazreti Osmân”, Allahın Resûlüne,

Dedi: (Gittiğimizde bizler Habeş mülküne,

İyi ticâret yeri gördük o memleketi.

Çok kazanç hâsıl eder bir aylık ticâreti.

Rabbimiz hicret yeri tâyin edene kadar,

Müslümânlar orada bir müddet kılsa karar.

Böylece kurtulurlar cefâsından Kureyş’in.

Bize çok lütfu oldu hükümdâr Necâşî’nin.)

Buyurdu: (Tekrâr gidin Habeşistan iline.

Ki, mahfûz olasınız Allahın ismi ile.)

Dedi: (Yâ Resûlallah, Habeşistânın halkı,

İyi olup, kolayca teslim ederler hakkı.

Teşrîf buyurursanız siz de Habeş iline,

Seve seve girerler onlar islâm dînine.)

Peygamber Efendimiz buyurdu ki cevâben:

(Huzûr ile râhata me'mûr edilmedim ben.

Hicret için, Rabbimden şimdi emir beklerim.

Nasıl emrolunursa, öyle amel eylerim.)

Velhâsıl Peygamberin müsâdeleri ile,

Yola çıktı tam "Yüzbir kişi"lik bir kâfile.

“Câfer bin Ebî Tâlip”, kâfilenin başına,

Emîr olup, vardılar tekrâr Habeşistâna.

Olunca müşrikler de, bu durumdan haberdâr,

Hemen aralarında bir toplantı yaptılar.

Dediler: (Gitti onlar Habeşistân mülküne.

Biz de elçi salalım bu yerin melikine.)

Bu işe, “Abdullah”la, “Amr bin Âs”ı seçerek,

Vazîfelendirdiler şöyle tenbîh ederek:

Dediler ki: (Siz şimdi gidince "Necâşî"ye,

Hediye dağıtmakla başlayın önce işe.

Melikle konuşmadan ve lâkin siz evvelâ,

Görüşün önce din ve devlet adamlarıyla.

Ve hediyelerini onların önce verin.

"Necâşî"ninkiniyse en son takdîm eyleyin.

Hediye verme işi ne zaman biterse hep,

Giden muhâcirleri melikten edin talep.

Lâkin müslümânların, Necâşî ile bizzât,

Gidip görüşmesine vermeyin sakın fırsat.

Çünkü görüşürlerse mü’minlerle Necâşî,

Hakîkati anlayıp, bozabilir bu işi.)