06 - İLK MÜSLÜMÂNLAR

ONA, SİHİRBÂZ DEDİLER

Çeşitli şehirlerden, halk yılda birkaç defâ,

Mekkeye gelirlerdi, Beytullahı tavâfa.

Peygamber Efendimiz, o gelen kimseleri,

Karşılayıp, "İslâm"ı anlatırdı ekseri.

Azılı müşriklerden “Velîd ibni Mugîre”,

Kureyş kâfirlerini toplıyarak bir yere,

Şöyle hitâb etti ki: (Ey Kureyş cemâati!

Yine geldi Kâ’beyi ziyâret etme vakti.

Arap kabîleleri, her  taraftan, yakında,

Gelir ve toplanırlar “Muhammed”in yanında.

O tatlı sözlerini dinleyip meylederler.

Hayrân ve tâbi olur ve dînine girerler.

Bu husûsta, acele, tedbîr düşünmeliyiz.

Münâsip bir şey bulup, iftirâ etmeliyiz.

“Bir ağız” olmalıyız fakat biz yine bunda.

Yalancı olduğumuz çıkabilir sonunda.)

Dediler ki: (Sen bizden daha tecrübelisin.

De, onu söyliyelim, ne ise fikrin senin.)

Dedi: (Siz teklîf edin, vereyim ben de karar.)

Dediler: (Kâhin desek, inanır mı insanlar?)

Velîd îtirâz edip, dedi ki: (Hayır, olmaz.

Ona “Kâhin” der isek, buna kimse inanmaz.

Ben yemîn ederim ki, kâhin değil O zinhâr.

Zîra yalan söylüyor kâhin denen insanlar.

Onların uydurduğu o sözlerin yanında,

Muhammed'in sözleri, belli olur ânında.

Hem de hiç yalan bir söz söylemiyor Muhammed.

Böyle dersek, hiç kimse inanmaz bize elbet.)

Dediler ki: (Ey Velîd, ne diyelim öyleyse?

Acabâ mecnûn desek, inanır mı halk bize?)

Velîd, bu teklîfe de, hemen etti îtirâz.

Dedi ki: (Böyle dersek, bize kimse inanmaz.

Yemîn ediyorum ki, O, hiç “Mecnûn” değildir.

Okuduğu o sözler, buna açık delîldir.)

Dediler: (Şâir desek, inanır mı insanlar?)

Dedi: (Hayır, buna da inanmaz kimse zinhâr.

Zîra ben, şiiri de biliyorum gâyetle.

Onun sözü, şiire benzemez kat'iyetle.)

Müşrikler dediler ki Velîd’e son olarak:

(Peki “Sihirbâz” desek, inanır mı buna halk?)

Velîd, bu fikre dahî, hemen etti îtirâz.

Dedi ki: (Olmaz, hayır, demiyelim sihirbâz.

Onun hâli, benzemez sâhirlerin sihrine.

Böyle dersek, insanlar inanmaz bize yine.)

Dediler ki: (Sen söyle, çâresini bu işin.

Zîra sen, içimizde en akıllı kişisin.)

Dedi ki: (Ey insanlar, ben de şaştım bu işe.

Lâkin “Dur!” demeliyiz bu zararlı gidişe.)

Başını öne eğip, düşündü biraz bunu.

Dedi: (Yine diyelim “Sihirbâz” olduğunu.

Bu, öyle sâhirdir ki diyelim biz onlara,

Benzemez bildiğiniz normal sihirbâzlara.

Bâbil diyarlarında bulunur bu sâhirler.

Onlardan öğrenerek, söylüyor bâzı sözler.)