06 - İLK MÜSLÜMÂNLAR

EBÛ ZER-İ GIFÂRÎ

Artık islâmın nûru, Mekke’nin hâricinde,

Yayılmaya başladı kabîleler içinde.

Ulaştı “Benî Gıfâr” kabîlesine dahî,

Duydu bunu o yerde “Ebû Zer-i Gıfârî”

Birâderi “Üneys”e dedi ki o gün hemen:

(Git, o Resûl hakkında bilgi getir Mekkeden.)

Üneys gelip görünce “Allahın Resûlü”nü,

Hayrân ve âşık olup, geri döndü o günü.

“Ebû Zer”, netîceyi sorunca kardeşine,

Dedi: (Öyle bir zâtın rastlamadım eşine.

Emrediyor herkese, hep hayır ve iyilik.

Böyle yüce bir zâtı gördüm ben ömrümde ilk.) 

Ebû Zer-i Gıfârî, bu haber üzerine,

Biraz azık alarak, geldi Mekke şehrine.

Tek maksadı, görmekti "Allahın Habîbi"ni.

Korkudan, hiçkimseye anlatmadı hâlini.

Zîra müslümânlara, kâfirler o zamanlar,

Yaparlardı çok fecî, dayanılmaz cefâlar.

Resûl'ü görmek için, bekledi uzun müddet.

Lâkin nasîb olmadı, akşam oldu nihâyet.

“Hazreti Alî” görüp, dâvet etti evine.

Yatıp, sabah olunca, Kâ’beye geldi yine.

Artık üçüncü gece, sordu ki Ebû Zer’e:

(Nereden, ne maksatla teşrîf ettin bu yere?)

Dedi ki: (Söyliyeyim, hiç kimseye demezsen.)

Dedi: (Korkma, hâlini kimseye söylemem ben.)

Dedi: (Duydum, bu yerde var imiş bir Peygamber.

Geldim ki, kendisinden edineyim bir haber.)

Hazreti Alî Ona, dedi: (Bu, büyük ni’met.

Ben Ona gidiyorum, sen de beni tâkib et.

Benim girdiğim eve, peşimden sen de gel gir.

Ve lâkin sokaklarda, müşrikler görebilir.

Böyle bir tehlikeyi sezer isem ben şâyet,

“Yere eğilir” gibi yaparım bir işâret.

O zaman beni geçip, yürü eve girmeden.

Böylece kurtulursun, öyle bir tehlikeden.)

O da Onu tâkîben, yürüyüp girdi eve.

Ve kavuştu böylece Sevgili Peygambere.

(Esselâmü aleyküm!) diyerek verdi selâm.

Aldı bu selâmını Resûl aleyhisselâm.

Sonra, (Sen kimsin?) diye, suâl ettiler hemen.

Dedi: (Ben bir kimseyim, Gıfâr kabîlesinden.)

(Ne zamandır burdasın?) diye suâl edince,

Dedi: (Buralardayım, üç gündüz ve üç gece.)

Allahın Sevgilisi, sonra da şöyle sordu:

(Peki, seni üç gündür kim yedirip doyurdu?)

Dedi: (Yemek yemedim, Zemzem içtim sâdece.

Bir açlık ve susuzluk hissetmedim zerrece.)

Peygamber efendimiz, buyurdular ki: (Zemzem,

Mübârek bir sudur ki, doyurur açları hem.)

Anlattı “Ebû Zer”e sonra islâmiyyeti.

Îmân etti O hemen, okuyup şehâdeti.