ŞİİRLERLE MENKIBELER

PEYGAMBER EFENDİMİZİN HAYATI - 1

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

05 - Bİ'SETİ ve DA'VETİ

ALLAHIN ADIYLA OKU

 

Cibrîl, kuvvetle sıkıp, (Oku!) dedi bu sefer.

(Ben okumuş değilim) dedi yine o Server.

 

İkinci defâ sıkıp, (Oku!) dedi O yine.

(Ben okumuş değilim) buyurdu kendisine.

 

Üçüncü defâ sıkıp ve sonra bırakarak,

Beş âyeti kerîme okudu ilk olarak.

 

(Oku Allah adıyla, ki O’dur tek yaratan.

O halk etti insanı, pıhtılaşmış bir kandan.

 

Hak teâlâ, çok kerem ve ihsân sâhibidir.

O, bilmediklerini kalem ile öğretir.)

 

Resûl” dahî okudu bunları Cebrâil’le.

Cihânı aydınlatan o "Güneş" doğdu böyle.

 

Sonra bir ürperti ve korku ile bu sefer,

Aşağıya inmeye başladı "Hayrül beşer".

 

Dağın tam ortasına gelmişti ki, bu defâ,

Cebrâilin sesini duydu yine bir daha.

 

Durdu ve kulak verdi, diyordu: (Yâ Muhammed!

Allahü teâlânın Resûlüsün sen elbet.

 

Ben ise Cebrâilim) dedi ve ökçesiyle,

Yere vurup, o yerden “Su” çıktı bil vesîle.

 

Durup, “Abdest” almaya başladı ondan melek.

Resûl seyrediyordu, Onu, dikkat ederek.

 

Ve sonra bir abdest de, aldı "Fahr-i kâinât".

Sonra namâz kıldılar birlikte iki rekât.

 

Selâm verip dedi ki Cibrîl aleyhisselâm:

(Yâ Muhammed, Rabbimiz ediyor sana selâm.

 

Sana buyuruyor ki: “Sen benim, ins ve cinne,

Resûlümsün, onları dâvet eyle dînine”.)

 

Hânesine gelirken Resûl aleyhisselâm,

Ona, taş ve ağaçlar verirlerdi hep selâm.

 

Gördüğü bu şeylerden, ürpermişti be gâyet.

Ve bir korku içinde eve geldi nihâyet.

 

Girip, (Beni örtünüz! Beni örtünüz!) dedi.

Râhatlayana kadar, istirâhat eyledi.

 

Anlattı bu şeyleri hazreti Hatîce'ye.

Buyurdu ki: (Kapıldım bir korku, endişeye.

 

Şundan ki, Mekke halkı vâkıf olunca buna,

Dil uzatıp kötüler ve mecnûn derler bana.)

 

Hazreti Hatîce de dedi: (Allah korusun.

Sen elbet bu ümmetin Peygamberi olursun.

 

Zîra ihsân edersin yolcuya, misâfire.

Çok merhamet edersin muhtâçlara, fakîre.)

 

Varaka bin Nevfel”e gittiler sonra hemen.

Varaka, o Server’i dinleyince tamâmen,

 

Dedi ki: (Yâ Muhammed, müjdeler olsun sana!

Kavuşmuşsun Allahın büyük bir ihsânına.

 

Yemîn ediyorum ki, sen “Hazreti Îsâ”nın,

Müjdelemiş olduğu Peygambersin bi hakkın.

 

Sana görünen melek, “Cibrîl”dir ki o gece,

O, “Hazreti Mûsâ”ya gelmişti senden önce.

 

Keşke genç olsaydım da, hicrete yetişseydim.

Ve kâfirlere karşı, sana hizmet etseydim.)

 

Sonra Resûlullahın elini öpüp bizzât,

Fazla zaman geçmeden eyledi Hakka vuslat.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan