01 - MÜBÂREK NÛR'U

MÜJDE HABERLERİ

"Peygamber-i zîşân"ın dünyâya geleceği,

İlk Peygamber, hazreti Âdem Nebîden beri,

Gelen her Peygambere, hem de ümmetlerine,

Hep haber verilmiştir istisnâsız hepsine.

Mûsâ Kelîmullahın “Tevrât”ında dahî hem,

Yazıyor ki: (O, öyle zâttır ki, çok mükerrem,

Himmeti yüksek olup, yardımı ziyâdedir.

O, güzeller güzeli, temizler temizidir.

O, sohbette yumuşak, taksîmde olur âdil.

Kâfirler karşısında çok serttir, âciz değil.

Yaşlıya hürmet eder, şefkat eder küçüğe.

Esîrlere acır ve şükreder az bir şeye.

O, hep güler yüzlüdür, kahkaha etmez fakat.

Ümmîdir, hiçbir şeyi etmemiştir kırâat.

Hiçbir şey okumadan, yazmadan tek şey bile,

Ona bildirilmiştir her ilim tamâmiyle.

Katı kalpli değildir, kötü huy Onda olmaz.

Çarşı ve pazarlarda yüksek sesle bağırmaz.

Onun ümmeti dahî, çok iyi huyludurlar.

Birbirlerine karşı merhametli olurlar.

Hep "Allah"ı anarlar onlar yüksek yerlerde.

Hakk'a dâvet ederler halkı minârelerde.

Allahın Resûlüdür, Onun adı “Muhammed”.

Onun gelmesi ile, kalplerden gider gaflet.

O, Mekkede doğar ve hizmet eder dînine.

Medîneden tâ Şam’a, geçer Onun eline.

Doğru olan hak dîni, yerleştirmedikçe tâm.

Dünyâdan almam Onu, hayâtı bulmaz hitâm.

Onun bereketiyle görür kör ve a’mâlar.

Ve yine duyar olur, işitmiyen kulaklar.)

“Zebûr”da: (Eli açık, çok cömerttir O yâni.

Yumuşak, tatlı sözlü, çok güzeldir nûrânî.

O, çok ağlar, az güler, az uyur, çok düşünür.

O, hoş yaratılışlı, hem de güzel yüzlüdür.

Sözleri gönül alır ve rûhları cezbeder.

Kalbi hasta olanın, tabîbidir  o Server.

Ey Habîbim, sıyırıp himmet kılıcını tâm,

Alasın benim için kâfirlerden intikam.

Bilcümle kâfirlerin başları, gün gelecek,

Kerâmetli ellerin önünde eğilecek.)

Hak olan “İncîl”de de yazar ki: (O, çok yemez.

O, hiç hîle yapmaz ve kimseyi kötülemez.

O, hiç cimri değildir, cömerttir hem de fazla.

Kendi için, kimseden intikam almaz aslâ.

O, hiç acele etmez, değildir tembel dahî.

O, çalışanı sever, gıybet etmez kimseyi.

O “Muhammed”, dünyâya gelseydi bu gün şâyet,

Benim nübüvvetime eder idi şehâdet.

Gerçi bana, siz dahî şehâdet edersiniz.

Çünkü siz, benim ile çoktan berâbersiniz.

Ben, bunları şu anda söylüyorum ki size,

Sürçmesin ayağınız düşüp de bir şüpheye.)